تبليغاتX
نویدی از دریچه ماه : نوایی هماهنگ باران




















نویدی از دریچه ماه : نوایی هماهنگ باران

وایسا دنیا ... من می خوام پیاده شم ...

 

من یه تک ستاره بودم ...

                           توی تاریکیه شب ها ...

آسمون خونۀ من بود ...

                            پر غرور ... فانوس شبها ...

                                                        تنها یارم ... ماه تنها ...

من بودم و دلم و یه عالمه حرف ... شروع کردم ... شروع کردم به نوشتن ... از خدام گفتم و از خودم ... بعضیاش موند و خیلیاش پاک شد ... این وسط خیلیا اومدن و رفتن ... وفا آموختم و بی وفایی دیدم ... خدامو یافتم و یه قطره از دریای معرفتشو شناختم ...

امروز تولد وبلاگمه ... کوچولوی من یه ساله شد ! ...

واقعا زود گذشت ... خیلی زودتر از اون چیزی که من بتونم تصورش کنم ... عجب سالی گذشت ... ولی ... عجب سرعتی داشت ... اون زمانی که من می خواستم تند بره ... پاشو گذاشته بود رو ترمز و مگه تکون می خورد ؟! ... و ... اون زمانی که می خواستم پاشو بزاره رو ترمز و واسه همیشه همین جا وایسه ... وای که عجب گازی می داد ... آره دارم زمان رو می گم ... این زمان بی رحم ... که بخوایم یا نخوایم، داره می گذره ...

 

 ای دوست ... معرفت چیز گرانی است که به هرکس ندهند اش ...

 

بازم یه سری جمله به هم ریخته! گذاشتم تو ادامه مطلب ...

 گذری ... نیم نگاهی ... نظری ... خوشحال میشم ...

مثل همیشه منتظر سلام های گرمتون هستم ...

در پناه ایزد پاک ...   


ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه 25 اردیبهشت1387ساعت 0:0 توسط یگانه کوچولو| |

به نامش ... به یادش ... در پناهش ...
نوشته شده در دوشنبه 2 اردیبهشت1387ساعت 0:0 توسط یگانه کوچولو| |


Design By : Night Skin